Clubavond 4 april

Marien geeft meteen even het woord aan Marian die de mededeling heeft dat ze weer in contact is met Maarn Maakt Maarn Wijzer om opnieuw een workshop fotografie te gaan verzorgen in het najaar. Dan maakt Nanny bekend dat de kersenbloesem dit jaar voor is op schema en de clubtocht die eerst de 20e toen de 18e nu al zaterdag 6 april gedaan zal worden. Er blijken nog genoeg leden ruimte in de agenda te hebben. Daarna krijgt de rode draad, de bestuursopdracht van dit jaar, de aandacht en komen deze in het bezit van een clublid die ermee aan de slag gaat.

Het programma dat aanvankelijk voor deze avond was gepland is ook verschoven en Wim is verzocht iets over zijn fotowerk te vertellen. In vrij korte tijd heeft hij dit kunnen voorbereiden en wat blijkt, in ruim drie kwartier neemt hij ons mee op een wereldreis en gidst ons tevens langs zijn favoriete en diverse vormen van fotografie. Eerst komen landschappen voorbij. In elke vorm van landschap ziet Wim een uitdaging maar hij zoekt daarin altijd naar de bijzondere aspecten. Kleuren en lijnen laat hij de compositie bepalen. We zien beelden uit Noord en Zuid Amerika, Zuid-Afrika maar ook zuid Europa. Veelal opnamen die diepte laten zien door gelaagdheid. Ook macrofotografie boeit Wim. Eerst bloemen en details daarvan, met en zonder insecten. Volgens Wim belangrijk studie te maken van het gedrag, geduld hebben, dus soms lang wachten en gebruik maken van veel licht en op hoge snelheid “toeslaan”. Wim is een veelzijdig fotograaf. Ook in de portretfotografie heeft hij zich ontwikkeld. Portretten van mensen waarin hij altijd de nadruk legt op de ogen en daarvoor is contact met het model van wezenlijk belang. Zijn zoektocht door oude bestanden was voor hem een ontdekkingsreis want hij kwam beelden tegen waarvan hij niet meer wist dat hij ze had. Zag daar nieuwe mogelijkheden in en bewerkte er een aantal tot verrassende ‘nieuwe’ resultaten. Ook portretten van dieren komen langs en daarin een serie die Wim ‘oogcontact’ noemt. Al deze dieren zien de fotograaf en dat was niet altijd zonder risico want Wim maakt nooit foto’s in een dierentuin. Er komt ook nog wat architectuur fotografie voorbij maar daarin heeft hij nooit echt zijn draai kunnen vinden en zijn veel van deze foto’s in het vakantiealbum terecht gekomen. De grootste passie van Wim is toch wel het zoeken naar vormen en kleuren in beelden die meer abstract maar zo hier en daar toch herkenbaar blijven. Hij gebruikt hiervoor twee bijzondere objectieven. Een oude Biotar lens en een lens gemaakt van een Russische kijker gaan de zaal rond en we verbazen ons over het gewicht van deze objectieven. Wim experimenteert hiermee naar harte lust en komt hiermee tot een bijzondere en heel eigen beeldstijl. Daarbij komt ook zijn perfectionisme nog even aan bod als het gaat om printen op het juiste papier wat hij allemaal zelf uitvoert. Wim blijft zich ontwikkelen hierin maar ook steeds meer in het presenteren van zijn werk in een nieuw soort lijst met ophangsysteem wat hij zelf maakt. Wim kan met gemak een hele avond vullen met aanstekelijk spreken over zijn passie voor de fotografie maar na een klein uur beginnen we geïnspireerd toch aan de pauze.

Daarna gaan we op een nieuwe manier over foto’s praten. Ted en Pieter hebben beiden een foto uit hun werk gekozen en zetten die op de plank. Na een korte uiteenzetting over de plaat zet de maker een stelling neer. De leden kunnen het daar mee eens of er tegen zijn. Dat vraagt om argumenten die we naar elkaar uiten in een soort Lagerhuis setting. Hierdoor ontstaan zeer geanimeerde gesprekken en wat opvalt is dat we ook echt naar elkaar luisteren. Want het is helemaal niet nodig dat de voorzitter hard ‘Order – Order…” moet roepen. Een manier van foto bespreken die een zekere moed van de maker vraagt maar zeker voor herhaling vatbaar is.
Gerrit.

Share