Clubavond 14 november 2019

Een spannende clubavond hebben we vanavond, er is ook een goed gevulde zaal, de uitslag van onze tweejaarlijkse clubwedstrijd , de Peter Ros Trofee, word bekendgemaakt.
Marien houdt het voorwoord kort en introduceert het jurylid, Jan Ros.
Jan Ros stelt zichzelf voor, hij is o.a. mentor van de fotobond en doet vaker jureren. Daarbij is hij zelf ook fotograaf. Hij heeft twee motto’s, een die hij vooral gebruikt bij jureren is – mislukte foto’s bestaan niet- en het tweede motto, gebruikt hij vooral voor zichzelf – alles is al gefotografeerd, maar niet door mij -.
Hij legt uit hoe hij te werk is gegaan bij het jureren van onze foto’s. Hij heeft ze vluchtig doorgekeken, daarna nog een keer gekeken en nu met iets meer aandacht. Daarna was het selecteren in twee stapels, een stapel waar sowieso geen winnende foto uitkwam en een stapel foto’s die wat langer bleven hangen.
De foto’s werden op verschillende criteria beoordeeld, op het onderwerp, welke compositie, hoe gefotografeerd, de print, de kleur. Wat bedoelt de fotograaf, is een vraag die meespeelde. Voor Jan is een belangrijk criteria de ‘wow’ factor, de verbeelding in de foto, zit er een tweede verhaal achter?
Bij het bespreken van de foto’s wilde hij wel graag constructief commentaar meegeven en daar heeft hij ook zijn best voor gedaan.
Hij had ook nog een aantal adviezen voor ons. Bij de volgende fotowedstrijd, gezien de diversiteit van de ingeleverde foto’s , moeten we de volgende keer een thema nemen. De zaal valt een beetje stil en pas bij de tweede keer dat hij noemt, komt er vanuit de zaal een voorzichtig,- maar we hebben een thema, tegenlicht- . Dat is jammer, anders had er voor Jan nog een criterium bij gekomen. Persoonlijk vind ik het afdoen aan de jurering, we hebben allemaal ons best gedaan voor het tegenlicht en daar is nu totaal niet naar gekeken. Met een thema in het achterhoofd kijk je toch anders naar de foto’s.
Verder blijkt uit de commentaren dat Jan graag wat meer nabewerking op de computer had gezien en dat hij een specifieke voorkeur heeft voor het papier waarop de foto geprint wordt. Daar , is het advies, moeten we meer mee doen.
Op een leuke, en ook wel interactieve manier bespreekt Jan de onze foto’s. Het zijn er teveel om allemaal in het verslag te beschrijven. ( hopelijk komen ze allemaal nog op de site)
Vanuit de commentaren kunnen we al begrijpen welke foto’s kanshebbers zijn. Zoals, deze foto blijft op het netvlies hangen, bij deze foto blijf je zoeken naar het verhaal erachter, deze spreekt tot de verbeelding en deze foto raakt me.
Na alle commentaren is het tijd voor de top drie. De foto’s worden met de rug op de plank gezet, misschien herken je al of je foto erop staat door het plakband.
Nummer drie is geworden Marien. Met een foto van strand en lucht heel weids gefotografeerd. Het is een aansprekende foto door de ruimtelijkheid, door het licht, de frisheid , de strakke compositie en het beeld blijft lang hangen.

Foto: Marien Dorresteijn 3e prijs Peter Ros 2019

Nummer twee is geworden Nanny. Met een foto van een fietser in het bos, mooie compositie, prachtige zachte kleuren, ook deze blijft op het netvlies hangen.

Foto: Nanny van Ommeren 2e prijs Peter Ros 2019

En nummer een is geworden Tonny. Een foto van een zaadbol, gefotografeerd op haar heel eigen stijl, herkenbare beeldstijl, dit is pure beeldpoëzie, deze foto raakt!

Tonny heeft haar naam op de mooie Peter Ros Trofee erbij en zeer welverdiend gewonnen. Nogmaals gefeliciteerd, Tonny, hopelijk is het al tot je doorgedrongen, je bent een pracht van een poëtische fotograaf.

1e prijs Peter Ros 2019 Foto: Tonny Smit

Jan eindigt met de mededeling dat het plezier van het fotograferen van je eigen beelden altijd het belangrijkste is.

Susan.

Tonnie en Jan Ros